தவம்

என்றும் திளைத்திருக்கும் இன்பக் கனாக்களில்

இன்றும் மகிழ்ந்திருந்தேனோ

கண்டும் கேட்டும் ரசித்த காட்சிதனை

மீண்டும் அசைகொண்டிருந்தேனோ

கத்தும் பட்சிதனையும் கதறும் விலங்கினையும்

காணும் ஆவல் தெரிவித்தேனோ

துயில் கொண்டிருந்த ஆதவன் எம்தவத்தால்

வண்ணமயமான பூஉலகை வாழ்ந்துபாரென 

உவகையுடன் நமக்கென பொன்மயமாக்கினானே!